Hoe staat het er voor met de verbredingen bij Ring Utrecht?

23/12/2011 - Er zijn bepaalde dingen afgesproken over de Ring Utrecht eind 2010. Hoe staat het er nu mee?

Wat was er besloten in december 2010?

• De A27 naar 2x6 of 2x7 rijstroken met gescheiden verkeersstromen, met een voorkeur voor 2x7 rijstroken.
• Een verbreding van de “bak” bij Amelisweerd van 50 naar 80 meter.
• De A12 wordt 2x6 rijstroken na 2020.
• De NRU - Noordelijke Randweg Utrecht - krijgt ongelijkvloerse kruisingen (geen stoplichten meer), misschien meer rijstroken, en hogere snelheden (80 of 100).
• Er komt een brede voetgangersverbinding tussen Amelisweerd en de overkant (‘dak op bak’).
• De verantwoordelijkheden worden gesplitst voor de NRU (stad en provincie) en A27/A12 (Rijk).
• Er komt een onderzoek naar uitgebreid regionaal OV.

En waar staan we nu?

Rijkswaterstaat heeft op het moment 800 varianten, mogelijkheden waarop de wegen verbreed kunnen worden en verkeer te scheiden. Om van die 800 mogelijkheden naar één te komen, is Rijkswaterstaat aan het “trechteren”. Van een heleboel mogelijkheden vallen er steeds meer af en moet er zo een kleiner aantal overblijven. Dat gaat in stappen. De wens is om van 800 naar 200, van 200 naar 20 en van 20 naar circa 2 varianten te komen.

De grote vragen die open staan zijn:

• het aantal rijstroken (12 of 14);
• de snelheid waarmee gereden mag worden;
• het systeem waarmee verkeer gescheiden wordt (splitsen of knopen);
• de symmetrie van de verbreding (waar komen de parallelbanen te liggen t.o.v. de hoofdbanen).

Het moet vanaf de eerste trechtering, afvallen van varianten, op hoofdlijnen duidelijk zijn waar de omgevingseffecten komen te liggen. Maar ook hoe er gescoord wordt op de doorstroming van verkeer, hoe minimale varianten scoren, wat kosten zijn van de varianten en zo meer. En boven alles is openheid van beschikbare onderzoeksgegevens van groot belang. Echter op dit moment is vrijwel niets bekend.

Wat vindt de NMU?

De NMU vindt dat de effecten voor de ruimtelijke kwaliteit en de leefomgeving een belangrijke rol moeten spelen in het gehele planproces, en dus ook bij deze trechtering. We zullen de uitkomsten daar dan ook op toetsen.

Een belangrijke beslissing is hoe het verkeer gescheiden gaat worden. Er zijn twee opties voor: splitsen of knopen. De NMU heeft nog geen voorkeur voor het ene of andere systeem. Het is nu lastig in te schatten is waar de problemen precies komen te liggen. Duidelijk is dat beide systemen niet pijnloos zijn en er bij beiden negatieve effecten zullen zijn. Het is daarom erg belangrijk dat als er keuzes worden gemaakt, volstrekt helder is wat de motivatie is om varianten af te laten vallen.

De minister, Schultz van Haegen, lijkt een duidelijke voorkeur te hebben voor het splitsen-systeem met een 14 rijstroken. Het is vooral de stad Utrecht die met haar beperkte middelen doet wat ze kan om alle redelijke varianten boven tafel te houden.

Denk mee

Momenteel zijn er meedenk-bijeenkomsten waar geïnteresseerde belanghebbenden door Rijkswaterstaat zijn uitgenodigd om mee te denken over de inpassing van snelwegen. Omwonenden zijn van goede wil, maar vrezen dat het meedenken beperkt blijft tot een zegje doen dat geen rol speelt in de planvorming.

De NMU maakt zich daar ook zorgen over. De intenties van Rijkswaterstaat lijken goed, maar het is sterk de vraag welke ruimte de minister wil geven. De inzet van 130 km/u op snelwegen, ook langs steden, voorspelt weinig goeds. Het gaat echter wel om de directe leefomgeving van tienduizenden die in het gebied wonen en werken.

In 2012 moet de voorkeursvariant bekend worden. Dan volgt een jaar van onderzoeken naar het ontwerp tracébesluit toe. In 2014 valt het tracébesluit en zijn de beroepsprocedures aan de orde. Uiteindelijk moet in 2016 de uitvoeringsfase starten, oftewel de zaag in de eerste boom gaan.